Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

Denise calls up

Όσο περνά ο καιρός παρατηρώ ότι όλο και περισσότερο γινόμαστε δέσμιοι της κινητής επικοινωνίας. Καλώς ή κακώς δεν έχει σημασία, οι εποχές είναι τέτοιες, ακολουθούμε το ρεύμα. Αλλά αρχίζουμε και αναρωτιόμαστε τι διάολο συμβαίνει όταν με την καλύτερη φίλη που μένει λιγότερο από δύο χιλιόμετρα μακριά επικοινωνούμε πια μέσω.....fb! Κι η φθηνή μας δικαιολογία είναι ο πολύ χρόνος εργασίας!
Όλα αυτά- ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνούμε, οι υποσχέσεις για συναντήσεις που δεν θα γίνουν ποτέ, γιατί άλλωστε, αφού βρε αδερφέ επικοινωνούμε μέσω fb, skype, msn etc etc... τι το θέλουμε το τετ-α-τετ κι άλλωστε είπαμε, δεν προλαβαίνουμε! - μου θυμίζουν μια χαριτωμένη κομεντί της καλής εποχής του ανεξάρτητου αμερικάνικου κινηματογράφου -ενδιαφέρον όρος  με ...ασαφή όρια!- , την ταινία Denise calls up .



Στην ταινία αυτή μια ομάδα Νεοϋορκέζων όλο τηλεφωνιέται ή συνεννοείται μέσω φαξ -τότε δεν υπήρχε fb, ο Mark Zuckerberg ήταν μόλις 12 ετών!!!-,  δίνει υποσχέσεις για συναντήσεις....τηλεφωνικώς κι όλο τις αναβάλλει..... τηλεφωνικώς!!!


Είναι χαρακτηριστική η εναρκτήρια σεκάνς της ταινίας όπου μία εκ των πρωταγωνιστών μαζεύει τα απομεινάρια ενός πάρτυ  που δεν έγινε ποτέ διότι απλά δεν εμφανίστηκε κανείς ενώ συγχρόνως την βλέπουμε να δέχεται τηλεφωνήματα συγγνώμης από όσους δεν παρευρέθηκαν -δηλαδή όλους- και φυσικά να ανταλλάσσονται υποσχέσεις για κατ'ιδίαν συναντήσεις που δεν θα γίνουν ποτέ.
Στην ταινία επιτυγχάνεται προξενιό τηλεφωνικώς, sex με τον ίδιο τρόπο, μοιραίο ατύχημα -εκείνη την εποχή δεν είχαν εφευρεθεί τα hands free!!- , συνεννόηση για κηδεία στην οποία.....δεν εμφανίζεται κανείς. Στο τέλος υπάρχει μια αχτίδα ελπίδας κυρίως χάρη στην ιδιόρρυθμη Denise του τίτλου!


Συμπαθέστατη σάτιρα με έξυπνους διαλόγους που παραδόξως μετά από 16 χρόνια είναι πιο επίκαιρη από ποτέ! Μπορεί να άλλαξαν ή και να εκσυγχρονίστηκαν τα μέσα αλλά η μανία για εξ αποστάσεως επικοινωνία καλά επικρατεί!  Αποφεύγουμε τα τετ-α-τετ κι η ερώτηση  : ''Πότε θα συναντηθούμε;'' συνεχίζει να πλανάται!

Υ.Γ.: Δυστυχώς δεν θυμάμαι με ποιο τίτλο είχε κυκλοφορήσει η ταινία στην Ελλάδα. Αν κανείς θυμάται, ας μου το υπενθυμίσει!

Δείτε εδώ το trailer της ταινίας!



3 σχόλια:

Mike είπε...

Καλησπερα crispy!
Ενταξει, περι "ευχαριστης σαχλαμαριτσας" προκειται, για να περναει η ωρα. Ο ελλ. τιτλος πρεπει να ηταν "Αναμεινατε στο ακουστικο σας"..

Παντως, το πνευμα της αναρτησης με βρισκει απολυτα συμφωνο. Προσκολληση μεχρι αηδιας στην οθονη με τα fb, twitter, skype, ηλεκτρονικα μηνυματα, τους ηλεκτρονικους φιλους(!) κλπ..
Και διαρκως η επικοινωνια και η ανθρωπινη εοαφη μειωνονται αισθητα μεχρι να φτασουμε στο σημειο να γινουμε αποχαυνωμενα ζομπι.

Το εχω ξαναπει, εμεις η γενια που μεγαλωσαμε στα '90s, '00s ζουμε την πιο ανουσια, ηλιθια και κενη επανασταση: την τεχνολογικη. Δυστυχως..

Mary Ka είπε...

Οχι, δε μπορώ να πω, η επικοινωνία μέσω διαδικτύου και τηλεφώνου λύνει πολλά προβλήματα αλλά όχι κι έτσι βρε παιδί μου! Τηλεφωνικό σεξ, δεν το κατάλαβα ποτέ! Και ωραία είναι να βρίσκεσαι με τον φίλο/η σου και να τα λέτε παρέα και να κάνετε πράγματα παρέα, ασύγκριτο!

academy είπε...

Μα πού το θυμήθηκες?Απο τα πρώτα ανεξάρτητα της σινεφιλικής μου δραστηριότητας.
Και θα σου πώ και κάτι να χαρείς...Ο ελληνικός τίτλος ήταν ''Αναμείνατε στο ακουστικό σας''.