Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019

... χτυπούν το βράδυ στη ταράτσα τον Αντρέα ... !!!






   Παίχτηκε από την ΕΡΤ και σε παραγωγή της ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ -- πλεονασμός μιας και οι έννοιες ντοκιμαντέρ και ιδιωτική τηλεόραση είναι ασύμβατες -- με τον τίτλο «ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ – ΑΝΤΡΕΑΣ ΛΕΝΤΑΚΗΣ»
Δημιουργοί:
Σκηνοθεσία: Μένος Δελιοτζάκης 
Σενάριο: Μένος Δελιοτζάκης
  Νικόλ Αλεξανδροπούλου
Φωτογραφία: Μερκούρης Μουμτζόγλου
 
Μοντάζ: Γιάννης Δούκας
 
Μουσική: Θοδωρής Λεμπέσης
 
Ήχος: Δημήτρης Παλατζίδης
Δ/νση Παραγωγής: Αθηνά Βάρσου
 
   Αν και ο τίτλος ακούγεται ως υπερβολή, βλέποντας την ταινία ή γνωρίζοντας τη ζωή του Αντρέα Λεντάκη μάλλον προς μετριοφροσύνη σε πάει.  Καθώς ο συγκεκριμένος άνθρωπος  με την τεράστια πνευματική καλλιέργεια, όχι μόνο αφιερώθηκε με μια πρωτοφανή γενναιότητα και αυτοθυσία στους κοινωνικούς αγώνες της εποχής του, υπήρξε και πρωτοπόρος. Πρωτοπόρος στην στήριξη των αγώνων του κυπριακού λαού για ανεξαρτησία, πρωτοπόρος στο κίνημα Ειρήνης και Αφοπλισμού Μπέρτραντ Ράσελ, στην ίδρυση της Νεολαίας Λαμπράκη, στις ιδέες της Αριστεράς με δημοκρατία, στην αντίσταση κατά της χούντας, στην τοπική αυτοδιοίκηση ως δήμαρχος Υμηττού με τη δημιουργία του Πρώτου ΚΑΠΗ της χώρας, του πρώτου Ανοιχτού Πανεπιστημίου και της Βοήθειας στο σπίτι.
   Όλοι όμως αυτοί οι αγώνες του στα δύσκολα χρόνια πληρώθηκαν με φοβερές διώξεις, βασανιστήρια και εξορίες. Οι τόποι των εξοριών του αποτελούν τον ορισμό της εν Ελλάδι γεωγραφικής πολιτικής εξορίας. Μόνο η Μακρόνησος του λείπει γιατί ήτανε τότε 9 χρονών. Και εδώ θέλω να σταθώ και να δώσω τα εύσημα στον σκηνοθέτη Μένο Δελιοτζάκη που στην ταινία του δίνει το περισσότερο βάρος σε αυτήν την διάσταση του Λεντάκη και μέσα από τις αφηγήσεις των συναγωνιστών του, του γιου του και της γυναίκας του και με την κάμερα, σε υψηλής τελειότητας πλάνα, να περιφέρεται στα ερειπωμένα κτίρια των τόπων εξοριών και βασανιστηρίων του, κατορθώνει να ζωντανέψει αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο και αγωνιστή της νεώτερης πολιτικής ιστορίας μας. Που όπως είπε ένας συναγωνιστής του: «Δεν νοιαζόταν ποτέ για τον εαυτό του και όλη του η ύπαρξη ήταν δοσμένη στην επιτυχία των κοινωνικών αγώνων και στους συνανθρώπους του».
   Η ταινία παρ’ ότι μεγάλη (90΄ λεπτά) σου φαίνεται μικρή και αυτό πρέπει να οφείλεται στην πολύπλευρη δραστηριότητα του Ήρωα, στην ταχύτητα του μοντάζ, στην πολύ καλή μουσική υπόκρουση, στην εξαίρετη  φωτογραφία και στην άψογη ηχοληψία.
   Πιστεύω πως θα βγει και στους κινηματογράφους και σας την συνιστώ ανεπιφύλακτα.


Navarino-s και κατά κόσμον Δημήτρης Κουκουλάς

Δεν υπάρχουν σχόλια: