Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

EΝΑΣ ΑΛΛΙΩΤΙΚΟΣ ΚΟΥΡΟΣΑΒΑ!!!

Σήμερα θέλω να σας μιλήσω για μια άλλη πλευρά της σκηνοθετικής δεινότητας αυτού του ιαπωνικού ...θηρίου που ακούει στο όνομα: ΑΚΙΡΑ ΚΟΥΡΟΣΑΒΑ!





Πρόκειται για μια ταινία που γύρισε το 1963 -ξεχασμένη σήμερα- που έτυχε να την δω ως φοιτητής στα τέλη της δεκαετίς του '60. Είναι μια ταινία που δεν παίζεται ποτέ στα αφιερώματα που γίνονται στον μεγάλο αυτόν δημιουργό, είτε από κινηματογράφους είτε από τηλεόραση. Πλην όμως μια ματιά που έριξα στο διαδίκτυο είδα ότι κυκλοφορεί σε dvd με ελληνικούς υπότιτλους.

Εκείνη η άλλη πλευρά που λέω του Κουροσάβα έχει να κάνει με το ότι η ταινία αυτή είναι μια εντελώς χιτσκοκική ταινία, ένα θρίλερ αχτύπητο γυρισμένο και αυτό με την ίδια συνταγή του μεγάλου μαίτρ της αγωνίας: απλή υπόθεση, λιτότητα σκηνών και χώρων και με την αδρεναλίνη του θεατή να χτυπάει...ταβάνι! Νομίζω ότι αξίζει να βρείτε και να δείτε αυτή την ταινία, ιδίως όσοι είστε φαν του μεγάλου αυτού δημιουργού της 7ης τέχνης!
Εγώ πιστεύω ότι ο Κουροσάβα τη γύρισε έτσι σαν χαιρετισμό προς τον Χίτσκοκ και σαν ένα κλείσιμο ματιού προς τον θεατή, ένα νεύμα που λέει: τα μπορώ και αυτά!

Ο τίτλος της στα ελληνικά είναι: Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΟΥ ΤΟΚΙΟΟ τίτλος στα αγγλικά είναι: ΗIGH AND LOW
Και στα ιαπωνικά: TENGOKU TO JIGOKU

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ:
ΤΟΣΙΡΟ ΜΙΦΟΥΝΕ, ΤΑΤΣΟΥΙΑ ΝΑΚΑΝΤΑΙ

Το σενάριο βασίζεται σε ένα μυθιστόρημα του Ed McBain και έχει συνοπτικά ως εξής:
Ένας βιομήχανος βρίσκεται στα πρόθυρα να κλείσει μια εμπορική συμφωνία που θα του επιτρέψει να πάρει τον πλήρη έλεγχο της επιχείρησης του, όταν πληροφορείται ότι έχει απαχθεί το παιδί του. Όμως οι απαγωγείς έχουν απαγάγει κατά λάθος το παιδί του σοφέρ του, θέτοντας στον Γκόντο ένα τεράστιο ηθικό δίλημμα αν θα πρέπει να πληρώσει τα λύτρα. Στο μεταξύ ο επιθεωρητής Τοκούρα οργανώνει ένα τεράστιο ένα ανθρωποκυνηγητό στους κακόφημους δρόμους του Τόκιο για να βρει τα ίχνη και να συλλάβει τον απαγωγέα....η συνέχεια επί της οθόνης!

5 σχόλια:

argiris-cinefil είπε...

Ένα σπουδαίο ψυχολογικό, αστυνομικό θρίλερ με “εξονυχιστικούς” αφηγηματικούς ρυθμούς, όπου ο Κουροσάβα αναλύει μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια που θα μας οδηγήσει στην σύλληψη του δολοφόνου. Όντως όπως πολύ εύστοχα λες,, ο Κουροσάβα κλίνει το μάτι προς τον Χίτσκοκ και ειδικότερα στο πρώτο μέρος της ταινίας όπου η ιστορία διαδραματίζεται στους εσωτερικούς χώρους, μιας βίλλας, τοποθετημένης στην κορυφή ενός λόφου και εκτεθειμένη σε κοινή θέα, πράγμα που βοηθάει τον απαγωγέα-δολοφόνο να παρακολουθεί από μακριά το σπίτι με ένα τηλεσκόπιο (κάτι μου θυμίζει αυτό).

Αλλά αυτό που μου έκανε περισσότερο εντύπωση είναι ότι τόσο εδώ όσο και στο “Stray Dog”, τους δολοφόνους δεν τους παρουσιάζει ως μοχθηρούς, κακούς, ψυχασθενείς και πάει λέγοντας, αλλά ως θύματα των κοινωνικών ανισοτήτων ή ενός μοιραίου γεγονότος που τους αλλάξει την ζωή. Με άλλα λόγια τους κοιτάει με συμπόνια.

Μεγάλη αδυναμία ο Κουροσάβα όπου είναι μέσα στους 5 αγαπημένους μου σκηνοθέτες. Πάντως δεν θα την έβαζα μέσα στις 5 κορυφαίες του.
“φοιτητής στα τέλη της δεκαετίς του '60” – Πω, πω, τόσο παλιά εε! Εγώ θα γεννιόμουνα κανά 15άρι χρόνια αργότερα. Ωραία η αναφορά σου..

4: Πολύ καλή

0: Κακή / 1: Μετριότατη / 2: Απλώς ενδιαφέρον / 3: Καλή / 4: Πολύ καλή / 5: Αριστούργημα

navarino-s είπε...

@argiris
Είναι πολύ μεγάλος ο Κουροσάβα και συμφωνώ και εγώ ότι η συγκεκριμένη ταινία δεν είναι μέσα στις 5 καλύτερες του. Απλά την έβαλα για να δείξω αυτή την άλλη πλευρά του. Πολύ εύστοχο το σχόλιο σου για τη ματιά του στους "κακοποιούς".
Χαίρομαι που σου άρεσε και εγώ την ίδια διαβάθμιση θα της έδινα.
Πιο πολύ όμως χαίρομαι γιατί είσαι ένας πολύ καταρτισμένος συνάδελφος (απορώ γιατί έχεις σταματήσει στο Μάη το blog σου) και η παρουσία σου στα σχόλια ανεβάζει και το κύρος των αναρτήσεων μας.
Να είσαι καλά!

ΥΓ: η παρακολούθηση με τα κυάλια σίγουρα θυμίζει...rw αλλά δεν ήτανε στις προθέσεις μου!

tentas είπε...

τρομερη ταινια
και ο ο μιφουνε τα σπαει οπως παντα

navarino-s είπε...

@tentas
χαίρομαι ιδιαίτερα που σου άρεσε γιατί είμαστε βλέπεις πολύ λίγοι αυτοί που την έχουμε δει και εσένα και τον Argiri σας νιώθω σαν ...συγγενείς μου.

Giorgos Bratsos είπε...

Κάποιες επισημάνσεις
Δεν μπορουμε να μην αναφερθούμε σε μια παλιότερη (ΡΑΣΟΜΟΝ) και σε μιά επομενη ταινία του (ΟΙ 7 ΣΑΜΟΥΡΑΙ) που λειτούργαν επιδραστικά η πρώτη στην Ευρώπη και η δεύτερη στην Αμερικη. Μάλιστα οι 7 είχαν πρωτοποριάκη λήψη σκηνών απο 2 ταυτόχρονα κάμερες πρό της εμφανίσεως του Σινεράμα( οι σκηνές με τα άλογα πού έρχονται πάνω μας).
Ο Κ. ξανασχολήθηκε πιν το χαι και λοου με τον υπόκοσμο στον ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ ΑΓΓΕΛΟ
Ευχαριστω για την φιλοξενία
Γ. Μπράτσος