Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Ο Ειρηνοποιός (1975)

Η φιλμική εξέλιξη του Woody Allen τη δεκαετία του 70 είναι καθοριστική , αφού παρατηρούμε να εγκαταλείπει σιγά σιγά το καθαρά κωμικό ύφος των πρώτων του ταινιών και να εισέρχεται σε μια πιο ώριμη περίοδο. Αν και δεν ήταν οι κωμωδίες αυτές που τον καθιέρωσαν (η μεγάλη επιτυχία ήρθε με το ''Annie Hall'') εν τούτοις είναι χαρακτηριστικές του ύφους του κι εμπλουτισμένες βέβαια με όλους τους γνωστούς υπαρξιακούς προβληματισμούς που συνοδεύουν ακόμα και τώρα τις ταινίες του! Χαρακτηριστικότατη τέτοια περίπτωση είναι ο  ''Ειρηνοποιός , ουσιαστικά η τελευταία από τις κατεξοχήν κωμωδίες του για τη δεκαετία αυτή. Ο ''Ειρηνοποιός'' ( ή ''Love and death'' όπως είναι ο αγγλικός τίτλος) είναι μια ταινία της οποίας το σενάριο είναι πολύ χαλαρά βασισμένο στα ρωσικά αριστουργήματα ''Αδερφοί Καραμαζώφ'' & ''Έγκλημα & τιμωρία''. Ο Μπόρις , ο κεντρικός χαρακτήρας τον οποίο υποδύεται ο ίδιος ο Woody , είναι ένας ειρηνιστής Ρώσος χωρικός με μαμά τη δεσποτική Δέσπω Διαμαντίδου παρακαλώ! Αναγκάζεται να πάει στον πόλεμο , να πολεμήσει εναντίον του Ναπολέοντα και για να εντυπωσιάσει την αιώνια αγαπημένη του Σόνια , αποπειράται να δολοφονήσει τον Γάλλο αυτοκράτορα. Όλα πάνε στραβά κι ο Μπόρις καταδικάζεται σε θάνατο. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές είναι η τελευταία όπου αφού έχει εκτελεστεί αποχαιρετά την αγαπημένη του συνοδευόμενος από τον ίδιο τον Θάνατο!!!


Η ταινία είναι γεμάτη σπινθηροβόλους διαλόγους κι ο Woody δεν χάνει την ευκαιρία να παρωδεί καταστάσεις , εμμονές μία από τις οποίες είναι φυσικά η θρησκεία:



Ιδού κάποιες χαρακτηριστικές ατάκες:
"I was walking through the woods, thinking about Christ. If he was a carpenter, I wondered what he charged for bookshelves." – Boris
"If it turns out that there is a God, I don't think that he's evil. I think that the worst you can say about him is that basically he's an underachiever." – Boris

(Μεταγραφή)

6 σχόλια:

Mike είπε...

Οταν ο αθεοφοβος Γουντι «τολμησε» να σατυρισει τον κορυφαιο Φιοντoρ Μιχαηλοβιτς Ντοστογιεφσκι. Και να τον «ξεσκισει» κανονικα. Αλλα να του το «συγχωρησουμε» και αυτο..!

Και φυσικα ολα τα λεφτα εδω, ειναι οι εκπληκτικοι διαλογοι Allen - Keaton.

Μεσα στις πιο αστειες του, οπωσδηποτε!

crispy είπε...

mike όντως αυτοί οι διάλογοι είναι το κάτι άλλο! Έχω την εντύπωση ότι από ένα σημείο και πέρα ούτε οι ίδιοι καταλαβαίνουν τι λένε με τόσους φιλοσοφικούς όρους που αραδιάζουν.
Προσωπικά , έχω μεγάλη αδυναμία σ'εκείνη την κωμική περίοδο του Woody. Άσε που ''αποκωδικοποιώντας'' τις ταινίες αυτές , βρίσκεις πολλά ψήγματα του ύστερου Woody!

Vipera Lebetina είπε...

Χαίρομαι που ξαναβάζεις τις παλιές αναρτήσεις, γιατί παρόλο που τις έχω διαβάσει όλες από την αρχή, κάποια πράγματα μου έχουν ξεφύγει οπότε τώρα κάνω ένα μικρό φρεσκάρισμα!!

crispy είπε...

vipera θα ακολουθήσουν 4-5 ακόμη απ'ότι υπολογίζω. Χαίρομαι κι εγώ που έχουν ακόμη ένα ενδιαφέρον αυτές οι αναρτήσεις!

curious_ape009 είπε...

Έχει πολλή πλάκα !

ΟΚ, δε φτάνει και το Take the money and run (Ζητείται εγκέφαλος για ληστεία - και ανεγκέφαλος για μεταφράσεις αγγλικών τίτλων στα ελληνικά), αλλά είναι πολύ καλό.

crispy είπε...

curious_ape009 βλέπω ότι έχεις αδυναμία στο take the money and run! -Όταν σκέφτομαι αυτήν την ταινία η πρώτη σκηνή που μου έρχεται στο μυαλό είναι αυτή που προσπαθεί να δραπετεύσει από τη φυλακή με πιστόλι από σαπούνι!!
Γενικά μου αρέσουν πολύ οι πρώιμες αυτές κωμωδίες του Woody.