Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Μια σύντομη περιγραφή της νόσου: «σινεφιλία»


Πρόκειται για έναν ισχυρότατο ιό που το επιστημονικό του όνομα είναι: Virus Psonius Kinimatografus. Προσβάλλει κάποιους ανθρώπους, ασχέτως φύλου, από τη νεαρή συνήθως ηλικία και το περίεργο είναι ότι η αντοχή του μέσα στο χρόνο υπήρξε μοναδική και ανάγκασε άλλους επιστήμονες να αναθεωρήσουν τελείως τις απόψεις τους και άλλους να σκίσουν τα πτυχία τους και να εγκαταλείψουν το επάγγελμα τους.
Καθ’ ότι με την εμφάνιση της τηλεόρασης και την επερχόμενη κυριαρχία της μικρής οθόνης όλοι προεξοφλούσαν την παντελή εξάλειψη της νόσου γιατί έλεγαν ότι οι προηγούμενες γενιές ήταν πιο ευάλωτες στον ιό, μιας και ο κινηματογράφος γι’ αυτούς συνιστούσε τη μοναδική πηγή αυτής της μαγικής και ρέουσας αλληλουχίας εικόνων.
Ένας έφηβος δηλαδή του ’60, όπως ο γράφων, ήτανε τόσο πολύ εκτεθειμένος στον κίνδυνο του ιού όσο ο ιδρωμένος άνθρωπος στον κίνδυνο της πνευμονίας όταν αφήνεται σε ισχυρά ρεύματα του ψυχρού αέρα. Και ότι τάχα μου οι καινούργιες γενιές θα επιδείκνυαν ανοσία.
Έλα όμως που τα γεγονότα τους διέψευσαν παταγωδώς και βλέπουμε σήμερα πολλά νέα παιδιά φανατικούς σινεφίλ!
Και μάλιστα με τα ίδια ή και πιο δυνατά ακόμη συμπτώματα των μεγαλύτερων συναδέλφων τους: προσέχουν δηλαδή λεπτομέρειες ταινιών που για άλλους θεατές μπορεί να περνάνε απαρατήρητες, συγκρατούν εκτός από τα ονόματα των ηθοποιών και τα ονόματα των ρόλων ακόμη και δευτερευόντων, συγκρατούν ατάκες των πρωταγωνιστών, κάνουν συγκρίσεις με προηγούμενες ταινίες του σκηνοθέτη, θυμούνται διευθυντές φωτογραφίας, υπεύθυνους μουσικής και με κάθε πρόσωπο που βγαίνει στο πανί μια αυτόματη και αστραπιαία κινητοποίηση της μνήμης φέρνει στο νου όλες τις προηγούμενες κινηματογραφικές του εμφανίσεις.
Μπορούν για ώρες να συνομιλούν με ομοιοπαθείς για κινηματογράφο, είτε δια ζώσης είτε μέσα από ιστολόγια όπως το παρόν και να ηδονίζονται εκστασιασμένοι όταν με μερικούς από αυτούς έχουνε δει τις ίδιες σπάνιες ταινίες και σχολιάζουν σκηνές τους. Και αν κάποια μάλιστα από αυτές όπως το Mulholland Drive έχει στοιχεία μυστηριώδη και ερμηνείες πολλαπλές: τότε είναι που τα …ντεσιμπέλ της ηδονής χτυπάνε στο ταβάνι!
Ιατρικά η νόσος εντάσσεται στα αυτοάνοσα νοσήματα όπως και οι ρευματοπάθειες. Δεν θεραπεύεται δηλαδή και ούτε εξοντώνει το φορέα της και μόνο για ανακούφιση έρχεται αρωγός η επιστήμη, μόνο που εδώ αντί για τα λουτρά της Αιδηψού και της Υπάτης συνιστούν σκοτεινή αίθουσα και μεγάλη οθόνη. Σε περιπτώσεις ανάγκης …χορηγείται και μικρή οθόνη σε δισκία dvd, μόνο που αυτό είναι ημίμετρο όπως τα παυσίπονα για τα αρθριτικά!
Εκείνο όμως το τελείως ιδιαίτερο και μοναδικό που έχει για τους φορείς της αυτή η νόσος είναι το ότι αποτελεί γι’ αυτούς μια μοναδική και αξεπέραστη πηγή πολιτισμού, συγκινήσεων και ψυχικής ευφορίας, μια ανείπωτη αίσθηση ομορφιάς, ενδοσκόπησης και αντοχής στην ανθρώπινη μοίρα!

19 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Γεια!
Βρεθηκα τυχαια εδω και θαλω να σε ρωτησω αν ξερεις καποια σελιδα στην οποια μπορω να βρω μια παλια ελληνικη ταινια με τιτλο "με τη λαμψη στα ματια"!
Νομιζω οτι δεν κυκλοφορει στο ιντερνετ!

moody είπε...

Δηλώνω φορέας της νόσου... όπως και πολλών άλλων συγγενών!

the monkeys είπε...

ΧΕΧΕΧΕ nice post. Και εγώ πιστεύω ότι με την πάροδο του χρόνου επειδή υπάρχει μία γκάμα από πολλών ειδών ταινίες, άρα έχουμε περισσότερες επιλογές, συναντάς πιο εύκολα αυτόν τον "ιό". Εγώ πάλι navarino μου..εξαρτάται. Αν μία ταινία είναι συγκλονιστική θα την θυμάμαι (σίγουρα όμως δεν θα θυμάμαι ονόματα ηθοποιών), αλλά αν δεν τρελαίνομαι κιόλας τότε θα την ξεχάσω και μάλιστα έχω βάσιμες υποψίες ότι μία ταινία την έχω δει δύο φορές, αλλά ακόμη δεν μπορώ να το διαπιστώσω με σιγουριά :P.

Νερένια είπε...

Καλησπέρα, Ναβαρίνο!

Νόσος χρονία και ανίατος η σινεφιλία. Προσβλήθηκα απ' αυτήν παιδιόθεν και έκτοτε υποτροπιάζει διαρκώς.

Άσε που μου αρέσει να ξαναβλέπω τις ταινίες που μου άρεσαν και συνήθως -σχεδόν πάντα, δηλαδή- βρίσκω πράγματα που είχαν διαφύγει της προσοχής μου στην αρχή. Κάποιες τις έχω δει ούτε κι εγώ δεν ξέρω πόσες φορές -μια απ' αυτές το Mulholland Drive του David Lynch, το οποίο αφότου αποκρυπτογράφησα θεωρώ τη δεύτερη καλύτερη ταινία του μετά το Elephant Man".

Τώρα στην Καλαμάτα δεν βλέπω σινεμά με τη συχνότητα που έβλεπα όταν ήμουν στην Αθήνα ούτε έρχονται εδώ ταινίες πιο ψαγμένες, οπότε έχω ρίξει νερό στο κρασί μου και πολλά πράγματα τα βλέπω στο dvd. Σε κάθε άνοδο στην πρωτεύουσα όμως από σινεμά βγαίνω σε σινεμά μπαίνω. Έχει τύχει να δω και τρεις ταινίες τη μια πίσω απ' την άλλη: απογευματινή, βραδινή και μεταμεσονύχτια. Κόλλημα λέμε.

Περιττό να σου πω πόσο μου άρεσε η ανάρτηση.

navarino-s είπε...

@Ανώνυμος
Δυστυχώς δεν ξέρω αλλά καλά κάνεις και την ψάχνεις την ταινία! Είναι μια καταπληκτική εργάρα του Πάνου Γλυκοφρύδη και για την οποία άκουσα τελευταία στο ραδιόφωνο τον Οικονομίδη ότι θα ήθελε να την κάνει ριμέϊκ!
Καλό βράδυ

navarino-s είπε...

@moody
Άλλος ένας ευτυχής ...πάσχων! Το σημειώνουμε!

navarino-s είπε...

@monkaki2
Είναι ακόμη πολύ ελαφρά τα συμπτώματα που περιγράφεις και μάλλον δεν εντάσσεσαι στους πάσχοντες. Δεν ξέρεις όμως, μπορεί αργότερα να βαρύνουν τα πράγματα και να περάσεις σε άλλες σφαίρες!

navarino-s είπε...

@Νερένια μου γειά σου!
Αμέσως καταλαβαίνω την ένταση της νόσου που σε διακατέχει και λυπάμαι που δεν διαθέτει η Καλαμάτα τη θεραπεία της μεγάλης οθόνης.
Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

ΥΓ: Να σου πω επί τη ευκαιρία ότι το σύμβολο μου ο ιβίσκος έχει άμεση σχέση με την Καλαμάτα που ήτανε παλιά γεμάτη με αυτό το φυτό (δεν ξέρω τι έχει απομείνει σήμερα) και είχα εντυπωσιαστεί πολύ όταν τα πρωτοείδα ολάνθιστα, αρχές Ιουνίου, σε μια εκδρομή που είχαμε πάει με το γυμνάσιο.

curious_ape009 είπε...

Πολύ ωραία ανάρτηση !
Αυτός ο ιός δε θα πεθάνει ποτέ - και είναι και άκρως κολλητικός.
Αρρώστια !!! (φανταστείτε το με φωνή Βλαδίμηρου Κυριακίδη)

navarino-s είπε...

@curious_ape009
Όπως το λες αρρώστιαααααα! και θα ακούγεται τέλειο με τη φωνή του Βλαδίμηρου!

Monsieur Hulot είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Monsieur Hulot είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Monsieur Hulot είπε...

Και εγω αρρωστος ειμαι!!!
Μακαρι να μην πεθανει ποτε αυτη η νοσος...

navarino-s είπε...

@Monsieur Hulot
"...Μακαρι να μην πεθανει ποτε αυτη η νοσος..."
Κύριε Υλώ ...γράψατε!!!!

Monsieur Hulot είπε...

;) :)

ΥΓ:Αμα θελεις περνα μια βολτα απο το μπολγκ μου...;)

academy είπε...

Θεικό!!Μπράβο,αλλά στον γιατρό δεν πάω με τίποτα!

navarino-s είπε...

@academy
Μεταξύ μας και μην το πεις πουθενά: απαρτίζουμε όλοι μια γοητευτική ...Σπιναλόγκα και κανείς μας δεν θέλει γιατριά!

Ghost είπε...

αν εχουν εφευρεθει αντιβιωτικα για αυτο να τα καψουν

navarino-s είπε...

@Ghost
Κάνανε προσπάθειες αλλά προσκρούσανε στην ισχυρή φαντασία των ασθενών!